『Ever Lasting Love』::★조규현 and 이동해★

Choi Si Won In ThaiLanD

5 วัน...กับ ซีวอน อินไทยแลนด์...

27.02.2007

วันนี้ตามวอนไม่ได้เห็นแม้แต่ปลายผม...
แต่เราได้เหยียบผืนแผ่นดินเดียวกัน ฮ่าๆ เพราะตอนวอนเข้าโรงแรม
เรา พี่โป้ เหลียน ฝ้าย นั่งกินทิรามึซึอยู่ในโรงแรม!!!!~~~~

เออน่ะ....ชเวซีวอน....เราพลาดคุณไปอย่างน่าเสียดายสุดๆๆๆๆ

แล้วก็ไม่ได้ตามต่อ พอดีต้องกลับบ้านพร้อมจี้....ก็ไม่เป็นไร
ไว้วันรุ่งขึ้นค่อยเริ่มตามใหม่...โฮะ ๆ

28.02.2007

วันนี้เหมือนโดนหลอกทั้งวัน เริ่มจากตอนเช้าไปรอที่ตึกมาลีนนท์
สุดท้ายก็เอาเทปที่ถ่ายไว้แล้วมาเปิด TT-TT ซะอย่างงั้น....

แล้วพอกลับมาที่โรงแรมก็โดนพี่การ์ดโรงแรมไล่ลงข้างล่าง...
เราก็ไม่ยอมเอะใจกันว่าทำไม...ก็เพราะว่า....
ชเวซีวอน จะออกไปกินข้าวข้างนอกน่ะซิ!!!

จนสุดท้าย...ครั้งแรกที่ได้เห็นซีวอนที่เมืองไทย...ในทริปนี้
คือวอนออกมาโบกมือที่นอกระเบียง...แล้วด้วยความที่ว่า...
แอบชอบพี่ซึงฮวาน...เลยส่องแต่พี่ซึง...ฮ่าๆๆๆๆๆ

สรุปแล้วมองวอนแค่แว๊บเดียว แล้วสายตาก็เพ่งพี่ซึงฮวาน
พี่ซึงฮวานยังหล่อได้อีก....และหล่อได้อีก....

หลังจากนั้นก็ตามไปกินข้าวที่ครัวเจ๊ง้อ....งืมมม....
โต๊ะเรานั่งขวางทางเดินของซีวอนพอดี ฮ่าๆๆๆ
ทำให้รู้สึกว่าใกล้มากถึงมากที่สุดล่ะ มากมายจริงๆ
เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นวอนใกล้ขนาดนี้...ไม่เถียงล่ะว่าเค้าหล่อมาก
หล่อมากจริง ๆ แต่แต่งตัวชิวชะมัด ฮ่าๆๆๆๆ

แล้วแบบที่หน้าห้องน้ำ....เห็นวอนเด่นหรามาก...ออร่ากระจาย
แต่ตอนขาเดินกลับเราขวางทางเดินพี่ซึง พี่ซึงเลยดึงกระเป๋าเรา
หันไปหน้าจะแนบกับแขนพี่ซึงอยู่แล้ว กรี๊ดดด >////////////<

แล้วพอขาที่จะออกจริง ๆ ก็ไปยืนรอวอนออกมากัน...
พอซีวอนเดินออกไปคนก็กรูไปหาวอนกัน แต่เราสวนกระแส
ยืนอยู่กับที่ ฮ่าๆๆๆ รอจนพี่ซึงออกมา แล้วพี่น้องบอกว่าให้ถ่ายรูปพี่ซึง
เลยขอยืมโทรศัพท์พี่แน๊ต แล้วก็ตั้งสติอย่างมั่น...เดินเข้าหาพี่ซึง

เรา :: Take a Photo Please

พี่ซึงหันมามอง....พร้อมยิ้มตาหยี กับทำท่าเขินเล็กน้อย

ซึงฮวาน :: Oh!! No~~~~

แต่หน้าพี่แกนี่ยิ้มตาหยีอ่ะ ฮ่าๆๆๆ น่ารักที่สุดดดดดด
ตอนได้คุยกับพี่ซึง...แบบใจเต้นจนจะเด้งออกมาข้างนอกอ่า >.<
พี่ซึงยังทำตัวน่ารักได้อีก...แล้วเราก็เลยเดินตามพี่ซึงไป
เพราะลิฟท์หยุดรอพี่ซึงที่เค้าไปเบรคไว้ ่ฮ่าๆๆๆๆ

เราถือโอกาสจับพี่มือพี่ซึงไว้ ฮ่าๆๆ พี่ซึงแกก็ไม่ปล่อยด้วยนะ
น่ารักชะมัดดดดดด ความรู้สึกคือ นิ่มและเย็นมาก ฮ่าๆๆๆๆ

เสร็จแล้วซีวอนก็ไปนวดกันต่อ...ส่วนพวกเรา...
มันก็ถึงเวลาที่สมควรจะแยกย้ายกลับบ้านกันได้แล้ว ฮ่าๆๆ

01.03.2007

วันนี้...ตื่นมาโทรเช็คข่าวกับไอซ์ แบบว่าเงียบมาก...
เพราะคุณชายเค้าอยู่โรงแรมเกือบทั้งวันล่ะนะ -- --"
มีออกไปสตูดิโอที่พระราม 9 มั้งถ้าจำไม่ผิด เหอะ ๆ

วันนี้เริ่มมีสำนึกที่จะอ่านหนังสือสอบ A-Net ระหว่างที่นั่งรอ
ก็หยิบชี้ทภาษาญี่ปุ่นมาอ่านด้วย แต่อ่านไปยังไม่เท่าไหร่
เห็นเป้วิ่งหน้าตื่นมาเลยมองตามที่เป้วิ่ง...ซีวอนนี่น่า!!!!~~~

พี่โป้ฉุดแขนเราขึ้นไปแบบไม่ทันตั้งตัว...ฉุดกันวิ่งแบบเร็วมาก
วิ่งไปทันเห็นซีวอนในเสื้อเชิ้ตสีชมพูพับแขนเดินเข้าโรงแรมยิ้ม ๆพอดี
แต่ก็หลังจากวอนเข้าไปแล้วเราก็ต้องมองพี่ซึงใช่ม่ะ พี่ซึงหล่อมากอ่ะ
หล่อได้อีก...เชิ้ตขาวสูทดำ...หล่ออ่ะหล่ออออออออออออออ

พอกลับมาอีกที...ทำชี้ทภาษาญี่ปุ่นขาดเลย...เค้าขอโทษนะพี่โป้~~
สงสัยตะลึงความหล่อพี่ซึง ขยำชี้ทในมือแน่ ๆ เลย - -"

หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรอากาศร้อนมากเลยไปนั่งในล๊อบบี้แทน
แต่ก็ต้องช้ำใจ เมื่อพี่ซึงเดินผ่านออกไปแบบไม่รู้ตัวอีกครั้ง T^T
แล้วก็รอ...รอ...รอ จนถึงเย็นตอนออกไปซี้ดนั่นแหล่ะ...

เค้าตะลึงมากที่ซีวอนยังใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นรองเท้าแตะไปซี้ดเนี่ย
จะชิวไปไหนคะ ชเวซีวอน? แต่ตอนเดินออกมาอ่ะ...
เรากับพี่โป้เร็วมากอ่ะ แว๊บเดียวเดินไปขนาบข้างและหลังพี่ซึงกับซีวอน
แล้วพี่โป้เกิดอาการชะงักความหล่อซีวอน แต่พอดีเราไม่ชะงักไง
เลยเดินไปเรื่อย ๆ แต่มือมันติดกันอยู่เลยเกิดปฏิกริยาเด้งไปข้างหน้า

หน้าเรางี้เกือบชนกับหลังซีวอนแล้วอ่า...นิดเดียว...นิดเดียวจริง ๆ
แต่ก็ขืนตัวไว้ เพราะไม่อยากโดน ถ้าโดนต้องมีปัญหาแน่ ๆ
เพราะว่าคุณพี่ซึงต้องกันเราออกแน่ ๆ ดังนั้นเรายังอยากเดินใกล้พี่ซึง
เราก็จะไม่โดนตัวชเวซีวอน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!!!!!~~~~

พอไปซี้ด...ก็ได้เห็นหลังไว ๆ ของซีวอน แต่จะบอกว่าวิ่งเหนื่อยมาก
เป็นการวิ่งมารธอนมากมายยยย ~~~~

แล้วเราก็ฟังซี้ดกัน สรุปได้ว่าซีวอนเสี่ยวเน๊าะ ฮ่าๆๆๆๆ
เสี่ยวได้อีกอ่ะ ^^" แต่ซีวอนพูดดีเน๊าะ เหมือนมาเป็นตัวแทนเอสเจเลย

พอขาออกซีวอนทำเอาเราตะลึงและตกใจอีกครั้งที่วิ่งเข้าหาแฟนเพลง
แบบถ้าดูในไฟล์วีดีโอเราจะเห็นว่ากล้องชะงักไปกึ่กนึงเลยอ่ะ
ตกใจ...ที่ซีวอนทำแบบนั้น ฮ่าๆๆๆๆ แต่พี่ซึงก็ยังหล่ออีก...หล่อได้อีก

แล้วก็ตามกันไปกินชาบู ๆ แต่ก็ไม่ได้เข้าล่ะวันนี้...
เลยเปลี่ยนใจหันกลับไปดักรอที่โรงแรมดุสิตแทน
นั่งรออยู่แปบเดียวอ่ะ ซีวอนก็มา...มาด้วยท่าทางกรึ่ม ๆ ....
แต่ว่าตอนเดินเข้า...เราไม่ได้มองซีวอนเลยอ่ะ มองแต่พี่ซึง....

แล้วเรากับเบลก็โดนดันเข้าไปด้านหน้าลิฟท์....ซึ่งใกล้ซีวอนมาก
ใกล้มากอะเกน...แค่การ์ดโรงแรมกั้นคนเดียว...
เหตุที่ได้เข้าใกล้อ่ะ จะบอกว่าเพราะเดินตามพี่ซึงแหล่ะ...
เป็นฟิลที่ว่าพี่ซึงไปไหนหนูไปด้วย ฮ่าๆๆๆ ถ้าไม่มีการ์ดนี่
สงสัยเราเดินเข้าลิฟท์ตามพี่ซึงไปแล้วล่ะ >///< ก็เค้าหล่อได้อีก

แล้วก็ก่อนปิดลิฟท์...เรายังจะยื่นกล้องเข้าไปในลิฟท์ได้อีก
ฮ่าๆๆ ทำตัวเหมือนสโตรกเกอร์มากขึ้นทุกที TT^TT

02.03.2007

วันนี้ออกไปจากบ้านพร้อมกับจี้ เดินหลงอยู่ในสวนรถไฟ
หลงเป็นชั่วโมงอ่ะ เดินจนแบบกรูเหนื่อยมากกกแล้วน๊ะ

สุดท้ายก็เจอ...กว่าจะหากองถ่ายมันเจอ บ้าไปแล้ว...เพราะอากาศร้อน
พอเจอแล้วก็นั่งรอสมาชิกให้ครบ ๆ ฮ่าๆๆๆๆ

นั่งไปแปบ ๆ เจอเหลียน...เหลียนเดินตกโคลน - -" เลยชวนกันไปเซ็นฯลาด
ระหว่างไปนั้น...พี่น้องโทรมาบอกว่าพี่ซึงออกไปเซ็นฯลาด
กรี๊ดดดดด นึกสภาพนะ เราเดินอยู่แถว ๆ ฝั่งรถไฟฟ้าใต้ดินอ่ะ...
กำลังเดินซื้อโปสเตอร์อยู่ กะจะเอาไปโบกให้ ชเวซีวอน~~~
แล้วพอรู้เรื่องพี่ซึงนี่แบบว่า....เผ่นออกจากตรงนั้นไปถึงฝั่งหอวัง
เพียงไม่กี่นาทีอ่ะ....วิ่งเหนื่อยอีกแล้วววว

แต่ก็ไปดักรถตู้ทัน~~~ ไปดักเจอพี่ซึงฮวาน...ได้เจอด้วย...หล่อมากกก
น่ารักได้อีก...ได้คุยกันอีกแล้ว แฮปปี้ที่สุดเลยล๊ะ~~~~

แล้วเราก็สโตกเกอร์พี่ซึงกันอย่างเงียบ ๆ และห่าง ๆ
แล้วพี่ซึงก็อ่อยอ่ะะะะ อ่อยได้อีกกกก อ่อยแบบน่ารัก~~~
อื้ม...แล้วเราก็เริ่มมั่นใจว่าพี่ซึงจำเราได้แน่ ๆ เลย ฮ่าๆๆๆๆ

เสร็จแล้วก็ตามพี่ซึงกลับมาที่กองถ่ายเหมือนเดิม...แล้วก็รอๆๆๆ
แล้วก็ตามกลับไปที่โรงแรมอีกครั้ง...แล้วเราก็เนียนเดินคุยกับซึงฮวานอะเกน
ใกล้มากไปล่ะ....แต่วอนคงเหนื่อยมากอ่ะ...แล้วก็คงมีคนตามเยอะด้วยแหล่ะ
เลยรีบวิ่งขึ้นลิฟท์....ทิ้งพี่ซึง!!!!!~~~ ชเวซีวอนทิ้งพี่ซึง!!!!!~~~

แล้วแบบเราถ่ายวีดีโออ่ะ กล้องไม่มีแฟลตอยู่แล้ว แต่มีคนนึงอ่ะ
ยื่นกล้องไปหน้าพี่ซึงอ่ะ แบบใกล้มาก ๆ อ่ะ แล้วจะถ่ายอ่ะ...
แฟลตเต็มหน้าเลย...เราก็เลยหันไปด่า "แฟลตน่ะ!!!~~"
มันเกินไปนะ ลองคิดดูดิมีคนมาเปิดแฟลตใส่หน้า
ระยะประชิดแบบนั้นจะรู้สึกยังไงกันคะ?

แล้วพอวอนปิดลิฟท์ คนก็หันมากรูพี่ซึง(ที่เราเดินเคียงคู่มาแต่แรก) ฮ่าๆ
มีคนทุบพี่ซึงด้วย ใจร้ายอ่ะ!!!~~~ เราเลยรีบพยามจะดึงพี่ซึงเข้าลิฟท์อีกตัว
ส่วนเหลียนก็พยามกันไม่ให้ใครแตะพี่ซึง ฮ่าๆๆๆๆ~~~~

สรุปเรากับเหลียนยินดีจะเป็นการ์ดให้พี่ซึงเสมอ!!!!~~~

03.03.2007

เชื่อมั้ย...ว่าวันนี้เราสอบ A-Net เราทำตัวชิวมากเกินไป...~~~
แถมโดดสอบสังคมด้วย อืม...แต่ไม่คิดจะเข้ารัฐศาสตร์อยู่แล้วไง
ดังนั้นโดดสังคมแบบชิว ๆ ตามวอนไปที่สวนรถไฟอีกครั้ง...

แต่ระหว่างนั่งรถไป...มันเหวง ๆ นะ แบบวันสุดท้ายแล้วอ่ะ
อยู่เห็นหน้ากันมาหลายวัน...พูดแล้วจะร้องนะ...เพราะรู้สึกผูกพันธ์

ตามไปวันนี้คุ้มนะ วอนดูง่วง ๆ น่ารักดีอ่ะ ก๊งดี 555+
ตอนที่อยู่กองถ่ายอ่ะ เรากะพี่น้องนั่งกันอยู่สองคนตรงนั้น...
พี่ซึงหันมาบ๊ายบายให้แบบว่า...ฉันจำแกได้.... ฮ่าๆๆๆ อารมณ์นั้นเลย

แล้วมันมีตอนที่ว่า พี่คนที่ถือร่มอ่ะ จะไปกางให้วอนอ่ะ
แต่พอเดินเข้าไปซีวอนไหว้อ่ะ ไหว้แบบก้มหัวด้วยนะ พี่เค้าตกใจเลย
แล้วก็ประมาณว่า เดี๋ยวเดินไปหลบแดดเองไม่ต้องกางให้อะไรแบบนี้อ่ะ
เป็นฟิลที่รู้สึกดีมากเลยนะ ดูไม่ถือตัวดี...น่ารักดี...

แล้วก็รอ ๆ ส่องวอนอยู่ที่รั้ว ฮ่าๆๆๆ แล้วพอตอนจะไปสอบแล้ว
ก็ปีนขึ้นไปแล้วก็ตะโกนเรียก ซีวอน เพราะที่ผ่านมาเรียกแต่พี่ซึง
ออกแนวเพิ่งสำนึกได้ -- --" เค้าขอโทษษษษ~~~~

แล้วก็นั่นแหล่ะ...วอนหันมา...ยิ้ม...แล้วก็โบกมือให้
ค่อนข้างจะแน่ใจว่าตรงเรา ฮ่าๆๆ เพราะมันได้อายคอนแทคน่ะ

เสร็จแล้วเรา เบล เหลียน ก็เลยต้องรีบชิ่งไปสอบ A-Net กันทันที
ระหว่างทำข้อสอบนั้น...ทำไม่รู้เรื่องเลย ใจมันอยู่ที่พี่ซึง!!!~~~
ข้อสอบมันยากด้วย แล้วเราก็ไม่อยากทำด้วย เหอะ ๆ แย่อ่ะ...

พอสอบเสร็จนี่แบบพุ่งตัวไปดุสิตกันเลยทีเดียว
เสร็จแล้วก็ตามวอนออกไปกินแคนตัน...มีคนตามได้เก่งมากเลยนะ
เพราะเค้าสลัดให้หลุดจริงๆๆง่ะ -- --"

เรานั่งกินแคนตัน หันหลังชนกับพี่ซึง...เพียงกระจกกั้น T^T
หล่อมั่กเลย น่ารักกกกก....ได้อีกกกก....
แต่พอพี่ซึงก้มแบบว่าวอนเต็ม ๆ อ่ะ วอนหล่อนะ....
หน้าใสมากกกก แล้วก็อารมณ์ดีด้วยแหล่ะ เห็นยิ้ม ๆ ตลอดเวลา

เสร็จแล้วก็ตามไปส่งที่สนามบิน...อืม...พี่ซึง....บ๊ายบาย....
ความโหวงเหวงมันวิ่งเข้าใส่เลยอ่ะ เพราะว่าเกาะแกะพี่ซึงมากไป
รู้สึกดีกับพี่ซึง ผูกพันธ์กะพี่ซึง....มันเลยรู้สึกเหวงงงง~~~~

เค้าก็ต้องขอโทษซีวอนด้วยที่ตะโกนเรียก ซึงฮวานเสียงดัง
แต่ว่ามันช่วยไม่ได้แล้วอ่า....มันเป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้เรียกแล้วนี่
แต่พี่ซึงก็ไม่ได้หันนะ แต่พยักหน้าให้ เราจะเหมาว่าพี่ซึงเค้า...
พยักหน้าให้เรากับเหลียน TT^TT

จบแล้ว...5 วันกับ ชเวซีวอน!!!!~~~
ซีวอนเป็นคนน่ารักนะจริงๆๆแล้วอ่ะ เห็นนิสัยดี ๆ ของวอนหลายครั้ง
การมาไทยครั้งนี้ของวอน ทำให้เรารู้สึกดีกับวอนขึ้นมา 1 กระหยึก

แต่ว่า...เราก็เสียหายด้านทรัพย์สินไปเยอะ ฮ่าๆๆๆๆ
แถมเหนื่อยมากกกกอีกด้วย ~~~ แต่ก็คุ้มมากเลย...เน๊าะ~~

ดูรูปกัน...มันเป็นรูปที่แคปมาจากไฟล์วีดีโอในกล้องอ่ะ
มันเลยดูไม่ค่อยชัด แต่ว่า....วอนมองกล้องล่ะ!!!~~~
แล้วแถมเป็นระยะปกติ ที่ไม่ได้ใช้เลนส์ซูม...ใกล้มากๆๆๆๆๆ
ดังนั้น....Don't Take It Out!!!!~~ นะคะทุกคน อยากได้ขอดี ๆ ก็ให้ล่ะ





พี่ซึงยังเม้มปากน่ารักได้อีก >/////////<



รูปนี้ติดมาอย่างไม่ตั้งใจ เพราะเราใช้เลนส์ซูมสุด แถมปีนรั้วด้วย
มองไม่เห็นกล้อง แต่ถ่ายออกมาติดซีวอนเต็ม ๆ เยี่ยมป่ะหล่ะ





ตามซีวอนคราวนี้เราได้ทุกรสชาติจริง ๆ ทั้งรถตู้
เท็กซี่ ตุ๊กตุ๊ก พี่วิน รถไฟฟ้า และวิ่ง!!!~~~

เสี่ยงชีวิตมากไปป่าววะจิ๊บ...เฮือกกกก T^T

สุดท้ายนี้ยังไงก็ต้องขอบคุณทุกคนที่ร่วมคณะตามกันนะ
ถ้าไม่ได้ทุกคนก็คงไม่ได้เจอวอนกันเยอะขนาดนี้หรอกเน๊าะ
ขอบคุณ ทุกคนจริง ๆ มันเยอะมากจนขอบคุณไม่หมด

ก็ยังขอบคุณได้อีกที่ไปร่วมตามด้วยกันนะ ครั้งหน้าด้วยกันอีก
คราวนี้เราจะไม่ปล่อยให้พลาดไปง่าย ๆ แบบชเวซีวอนแน่นอน!!~

ขอบคุณทุกแหล่งข่าวที่ให้ข้อมูลชเวซีวอนด้วยน้า!!!

แต่ก็สุดท้ายจริง ๆ ขอโทษทั้งซีวอนแล้วก็พี่ซึงฮวานด้วย
บางทีเราอาจจะไปสร้างความรำคาญหรือความเดือดร้อนให้
แต่ก็จะบอกเลยว่าเราไม่ได้ตั้งใจ เราขอโทษจริงๆๆนะฮับ

บางทีแค่ความคิดเด็ก ๆ ที่คิดแค่ว่าอยากเห็น อยากใกล้
ขอโทษพี่การ์ดทุกคน ขอโทษพนักงานโรงแรม...ขอโทษจริงๆฮับ
ขอโทษที่สร้างความเดือดร้อนน๊าค้า~~~







- วันนี้เป็นวันแรกที่ได้หยุดแบบจริงจัง
- คิดถึงมากๆๆเลยนะเนี่ย...คิดถึงเอสเจ...
- ได้ดู Hoshi wo mesashite แล้วน๊า
- ยามะพีเค้าไม่ได้ลืมเธอนะ!!!~~~
- จิน...เค้ารักจินเสมอด้วยนะ