『Ever Lasting Love』::★조규현 and 이동해★

Choi Si Won In ThaiLanD#2

การกลับมาของชเวซีวอน ฮ่า ๆ

03.06.2007

วันนี้เราต้องไปเรียนภาษาญี่ปุ่นก่อน เสร็จแล้วถึงเดินไปดุสิต
ระหว่างเดินอยู่สกายวอล์ก มีน้องเข้ามาทักว่า....

"พี่คะ มาตามซีวอนรึเปล่าคะ?"
หน้าตากรูบ่งบอกขนานั้นเชียว??? ฮ่าๆๆๆๆๆ ตลกๆ
อยากจะบอกน้องว่า เปล่าค่ะ มาตามซึงฮวานต่างหาก
แต่สงสารน้องเค้า เหมือนจะอยู่ประมาณม.ต้นเองมั้งนั่น

ไปถึงก็ไปสั่งอะไรกินนะ ลืม...น่าจะเป็นโกโก้ปั่นก่อนอ่ะ
นั่งไปซักพัก เริ่มอึน ซีวอนจะมามั้ย? นานไปแล้วนะ - -"
แต่ซักพักซีวอนก็มา โคตรจะลุ้นว่าใครจะมาด้วย เพราะไม่ได้เช็ค
ทันทีที่ทุกคนเห็นลีซึงฮวาน มันตื่นเต้นนนน ฮ่าๆๆ พี่ซึงมาด้วย

ซีวอนใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ พูดจากใจจริง มันหล่อขึ้นมากมายก่ายกอง
แล้วทีนี้ตรงที่เค้ายืนอ่ะ เหมือนจะฝั่งตรงข้ามของพวกพนักงาน
พอซีวอนเดินมาถึง วอนก็หยุดไหว้จับมือกับพนักงาน....
แล้วมันก็หันมา...ยิ้มแบบปริ้นซ์ดุกให้.... O_o โอ้วจอร์จ ตกใจ

ระยะห่างใกล้กันมากมายอ่ะ แล้วยิ้มซะ...ขนลุกเลย...
เราตกใจถึงขั้นส่ายหน้าแล้วเรียกซึงฮวานต่อหน้าซีวอน ฮ่าๆๆ
และแล้วมันก็เดินจากไป พี่ซึงงงงง >.< เชิ้ตขาวลายจุดดด
หล่อโคตรรรร หล่อกว่าเดิมมม เท่ห์มากขึ้น....อ๊ากกก ออร่า...

แล้วก็นั่งรอค่ะ....พอเดินไปสำรวจข้างนอก พี่ซึงเจือกออกมา
พลาดไปหนึ่ง แต่ก็เดินกลับเข้ามาทันที่พี่ซึงจะขึ้นลิฟท์
เรากะพี่โป้ยืนบ้ายบายพี่ซึงอย่างเงียบ ๆ พี่ซึงเก็กนิดนึง
แล้วก็หันมาบ้ายบายกลับให้แบบหลบๆนิดๆ ฮ่าๆๆๆ โคตรน่ารัก

ซักพักระหว่างนั่งกินแตงโมปั่นมั้ง เห็นผู้ชายชุดดำเดินผ่าน ฮ่าๆ
แล้วก็เห็นเสื้อขาวลายจุด เราเลยพูดไม่เป็นภาษา "อื้อออๆๆ"
แบบเนี้ย....ฮ่า ๆ มันคือซีวอนกะพี่ซึงแหล่ะ แต่ตอนแรก
แอบเห็นแต่พี่ซึงคนเดียว -- --* ก็วอนดันใส่สีดำเหมือนการ์ด

แล้วซักพักวอนก็กลับมาพร้อมกับเสื้อสีเขียวๆฟ้าๆ นั่นแหล่ะ
เห็นแล้วขัดใจสีเสื้อโคตรรรรอ่ะ ไม่ชอบเลย -- --" เหอะๆ

แล้วก็นั่งรอซีวอนอยู่อีกนานมากกกกก....กว่าจะออกไปกินคองจู
โกรธมันที่โดนหลอก ชิชิ....เอาเหอะ ไปถึงคองจู ตลกการ์ด
ทำงานไม่สัมพันธ์กันเลย การ์ดกันทาง พี่ซึงกับซีวอนเดินอีกทาง
ลีซึงฮวานคุณแน่มาก ฮ่าๆๆๆๆ แต่ด้วยความที่พี่การ์ดยืนบัง....

เราเลยมองซีวอนลอดหว่างขาพี่การ์ด แล้วมันก็ดันเห็นด้วยนะ *-*
ความพยามกรูเป็นผลด้วยยยย มันยิ้มแบบหึหึ ให้อ่า...ใจร้ายยย
แต่พอพี่ซึงเดินมา เราแทบลอดขาการ์ดออกไป ลืมตัว ฮ่าๆๆๆ

แล้วระหว่างขึ้นบันไดเลื่อนอ่ะ โดนพี่ซึงจ้องอ่ะ....ละลายอ่ะ
ไม่รู้จ้องเพราะอะไร จำหน้าได้ หรือชอบเสื้อ -- --" แต่โดนจ้องอ่ะ

พอเข้าไปนั่งรอ...ซักพักนึง ซีวอนก็กินเสร็จ เดินบันไดเลื่อนลงมา
เราอยู่ข้างบันไดเลื่อน.....เรียกซีวอนหลายครั้งมาก แค่กระตุกยิ้มหึให้
ด้วยความโมโห เลยเรียกแบบโมโหๆอ่ะ มันเลยยกมือขึ้นบ้ายบายทีนึง
ขอบใจ - -* แต่ลีซึงฮวานนนนน ลงมาทีหลังฮ่าๆๆ เราปล่อยทุกคนกรูวอน
แล้วก็รอพี่ซึงอีกตามเคย คราวนี้พี่การ์ดเกือบลืมกันพี่ซึง *-*

แล้วพอซีวอนเดินพ้นประตูออกไป ดั๊นปล่อยประตูเกือบกระแทกหน้า
คุณผู้จัดการลีซึงฮวาน ชิชิ ดีพี่ซึงเบรคทัน T^T ไม่งั้นมีเจ็บแน่ๆ -*-

นั่นแหล่ะ จบ 1 วันกับชเวซีวอน....แค่นี้ก็รู้สึกอิ่มเอมพี่ซึงแล้ว ฮ่าๆ

04.06.2007

วันนี้เค้ามีเรียน ถึง 13.30 น. แต่พอดีคลาสตอน 12.00-13.30
มันเพิ่งเปิดวันนี้วันแรก อาจารย์ใจดีเลยปล่อยตอน 13.00 แต่....
ต้องขึ้นไปเอาเท็กซ์ที่คณะ เล่มเท่าบ้านอ่ะ โฮ อยากร้องไห้ - -
ก็เลยนำมันไปฝากไว้บ้านพี่น้อง แล้วก็ไปกินข้าวบ้านพี่น้อง

อาหารมื้อแรกของวันตอนบ่าย 2 ขอบคุณคุณแม่พี่น้องมากมายคร่ะ
เสร็จแล้วก็เลยจะไปที่กองถ่ายเพราะได้ข่าวซีวอนยังไม่ออกมา
พอไปถึงปากทางลาดพร้าว 80 เจ๊ปูบอกว่า ซีวอนออกไปแล้ว เหอะๆ
ขอบใจนะซีวอน --- ---" แล้วก็เลยไปรอที่โรงแรมแทน

รอนานมากกกกกว่าซีวอนจะเสด็จ....แล้วไปไหน?? ไปแคนตันT^T
ซีวอนไปกินแคนตันนน ระหว่างทางไปเก็บน้องปูนไปด้วยอีกคน
ไม่รู้อะไรดลใจ หรือยังไงไม่รู้...พี่พนักงานที่ร้าน...พาเข้าไป
เข้าไปนั่งตรงทางที่ซีวอนจะออก โชคดีได้อีกกก ฮึกกก

กินไปซักพักจนซีวอนออกมา ฝ้ายส่งแป้งซีวอนมาให้ถือ
ด้วยความที่ว่าเรานั่งหัวโต๊ะเลยถือให้ ฮ่า ๆ แล้วพอกำลังเดินลงมา
ตอนแรกเห็นชายเสื้อเชิ้ตก่อน เรากะว่า ไอ้เสื้อดำน่ะซีวอน
ส่วนเสื้อขาวน่ะ ซึงฮวานแน่ ๆ เลยจ้องแต่เสื้อขาวเลย.....

แต่พอหน้าพ้นคานมา.... - -" ซีวอนนี่หว่า...ตกอกตกใจเลย
ด้วยความที่ว่าในร้านมีแฟนคลับแค่ 10 คน...ซีวอนเลยมองทั้งโต๊ะ
แต่วอนคงแอบตกใจแป้งนิดนึงอ่ะ เพราะมีแบบ หืมมม?? อย่างงี้
จำได้ว่าระหว่างที่ซีวอนจับมือพนักงานในร้าน...ตามันมองแต่โต๊ะเรา
มองแบบเหมือนอยากเดินมายังไงก็ไม่รู้ ฮ่าๆๆ

แต่ลีซึงฮวานน่ะซิ....เมินกันเห็น ๆ อ่ะ ที่เมื่อวานล่ะจ้อง วันนี้เมิน
แอบโกรธไปนิดนึง แต่วันนี้ซีวอนยิ้มแบบน่ารัก ไม่ได้ยิ้มหึ
เสร็จแล้วซีวอนก็โบกมือให้นิดหน่อย แล้วก็ออกไป....
พวกเราก็เป็นแฟนคลับที่ดีเพราะนั่งดูเฉย ๆ ไม่วิ่งไปรุม

แต่ได้ข่าวว่า หน้าร้านแคนตันซีวอนโดนตบหน้า...ใครทำน่ะ
โหดร้ายว่ะ เสียชื่อแฟนคลับไทยหมดนะ....อย่าทำเค้าเล้ยยยยย
แต่เสร็จแล้วพวกเราก็กลับบ้าน ไม่ได้ตามมันไปนวดต่อ *-*

05.06.2007

วันนี้โดดคอมมูไทย แต่แอพพลายดันเลิกเลท ขอเล่าด้วยความคับแค้น
เราไปเรียน แล้วทีนี้รถตู้ที่จะกลับสี่พระยาดูท่าทางไม่เต็มซะที
เลยขึ้นรถกลับหัวหมากไป แล้วก็นั่งเท็กซี่ต่อมาที่สยาม....
พอมาถึงสยามแล้ว เพิ่งรู้จากเจ๊ปูว่าซีวอนกินข้าวอยู่ที่โอสถสภา - -*
คือแบบว่า กรูลงรถตู้....ยังผ่านโอสถสภาอยู่เลยยยย ฮือออออ

แต่แล้วก็ไปรอกันที่ดุสิต นั่งรอกันอยู่ 5 คน ภายในโรงแรม
มีแฟนคลับอยู่ 5 คนนนนน แล้วซีวอนก็มา....พี่ซึงเดินผงกหัว
โคตรรรรน่ารักกกกกกกก ซีวอนเดินเล่นเรื่อย ๆ ได้อีกอ่ะ ฮ่าๆ

รอไปซักพักจนซีวอนจะออกไปกินข้าวที่ครัวเจ๊ง้อ...ส่งเป๋ากับเจ๊เฟิร์น
นั่งพี่วินตามซีวอนไปก่อน และคนอื่นนั่งเท็กซี่....เหลือเพียงเรากับพี่เอิง
เดินอ่ะเดินนนน เดินจากดุสิตไปครัวเจ๊ง้อ เอาเหอะ...ก็แค่นิดเดียว ฮึกกก

ไปถึงก็ไปนั่งกินที่โต๊ะเดิม นั่งยังไม่ทันจะหายเหนื่อยซีวอนเดินลงมาซะงั้น
โคตรจะตกใจอะเกน เพราะใกล้มากกกกกก เฉียดกันไปนิดเดียว
แต่เราก็ไม่อะไรอยู่แล้วไง ไม่ทึ้งไม่ดึง พี่การ์ดเลยไม่บังเลยซักนิดเดียว

เนี่ยแหล่ะ ซีวอนเข้า ๆ ออก ๆ อยู่หลายครั้ง ฮ่าๆ มองพี่ซึงจนเพ้ออ่ะ
แต่มีอยู่รอบนึงอ่ะ อยู่ดี ๆ พี่ซึงก็มานั่งโต๊ะข้างหลังเรา อ๊ากกกก
รู้สึกว่าใบหน้าร้อนผ่าวเลยอ่ะ ผ่าวววววอ่ะ หน้าแดงแบบรู้สึกได้
เขินมากมายยยยยยยยย ทำไมลีซึงฮวานมีผลต่อหัวใจขนาดนี้นะ

จนสุดท้าย...โต๊ะเรานัดกันว่าเดี๋ยวไปขึ้นลิฟท์ขนของ เพราะว่า
นึกว่าซีวอนจะขึ้นลิฟท์ตัวเดิม แต่แล้วพอมันออกจากห้องน้ำ....
ดันใจตรงกัน วิ่งไปเจอกันกลางทาง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

จำได้ว่าพี่การ์ดพูดว่า "มันมีเด็กอ่ะพี่" คือวอกลับเข้าไปไง
แต่ว่าไม่ทันแล้วในตอนนั้น เพราะเราเห็นซีวอนเดินเข้ามาแล้ว
เรากะทุกคนถอยหลังกันใหญ่ อารมณ์ซีวอนมาแล้วๆๆ ถอยๆๆ
ถอยจนไปติดประตูหนีไฟ เพราะวอนต้องเดินเข้าไปในนี้

ซีวอนเดินบังพี่ซึงมิด แต่ซักพักซีวอนก็ยกมือขึ้นป้องปาก
เราก็ตกใจเว้ย เพราะว่านึกฟิลออกไหม ว่ามันเดินตรงเข้ามาน่ะ
เรายืนติดประตูที่ซีวอนจะต้องเลี้ยวเข้า แล้วอยู่ดี ๆ
พี่แกก็ตะโกนว่า "ผมรักคุณ" เป็นภาษาไทยเนี่ยแหล่ะ ช๊อคค่ะ

ถอยหลังไปประมาณ2ก้าวน่ะ ตกใจ ฮ่าๆๆๆ แล้วก็เห็นพี่ซึงหัวเราะ
พี่ซึงเข้าใจความหมายแน่ ๆ เพราะเดินหัวเราะเลยอ่ะ อ๊ากกน่ารัก

เสร็จแล้วเราก็วิ่งไปลงลิฟท์ธรรมดา ลงไปทันซีวอนกำลังขึ้นรถตู้พอดี
ตอนแรกหลงทางเดินตามวอนไปนิดนึง หันไปอีกทีเจอพี่ซึงอยู่ข้างๆ
เลยให้พี่ซึงเดินไปก่อนแล้วเดินเกาะหลังพี่ซึงไปเบา ๆ

แต่ซักพักเหมือนแฟนคลับอีกกลุ่มนึงลงมา กรูวอนกันแบบ....
เรากับพี่ซึงกระเด็นกันเลยทีเดียว แล้วทีนี้ข้างหน้าพี่ซึงมีกรวย
ปีโป้สีส้ม ๆ อ่ะ พี่ซึงอ่ะเห็นแล้วก็หลบ เราเดินตามพี่ซึงมาไม่เห็น
และเดินชน - -" หัวทิ่มค่ะ มือนึงท้าวไหล่พี่ซึงไว้....อีกมือ....
โดนพี่ซึงจับไว้ >/////< คือแบบ...จะยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้นแล้วอ่ะ

ทำไมใจดีได้อีกอ่ะ สนใจเราทำไม ปล่อยเราหัวทิ่มไปก็ได้นะ
แบบหันมาเป็นห่วงกันแบบนี้....โฮกกกกกก เขินเว้ยยยยยยยย

นั่นแหล่ะ ตอนแรกว่าจะไม่ตามต่อกัน แต่เจอแบบนี้กรูตามต่อดีกว่า
แต่ก็กลับไปที่โรงแรม...มีไปถึงประมาณ 6 คนอ่า ตะโกนเรียกซึงฮวาน
ซีวอนดันหันมาโบกมือให้แทน....ฮ่วยยย ผิดคนแล้วววว - -

เสร็จแล้วก็กลับบ้าน แต่น่าโกรธตรงที่ว่าถ้ารออีกแปบ...จะได้เจอ
เพราะซีวอนและซึงฮวานออกไปเดินสวนลุมไนท์ - -*
และไปต่อที่ตรอกข้าวสาร เยี่ยมป่ะหล่ะะะะ น่ะ เสียใจอ่า

06.06.2007

วันเกิดลีดเดอร์ ยังไงก็แฮปลีดเดอร์ย้อนหลังด้วยน้า เอิ้กกก
ไปเรียนแต่เช้าถึงบ่ายเลย....โดดไม่ได้ซักกะอันนึง....
นั่งเรียนแบบไม่ค่อยมีกระจิตกระใจซักเท่าไหร่ ฮึกกกกก

แต่พอมาถึงที่ดุสิต....มานั่งกินน้ำส้มปั่น...และเจอพี่ซึงและวอน
อยู่ตรงห้องที่เค้ามีทกันอ่ะ และมีการเล่นกันด้วยยยยยยย
พี่ซึงชอบแอบมองมาที่โต๊ะที่เรานั่ง...แต่พอหันไปแล้วชอบหลบ
ไม่รู้เป็นอะไร ฮึกกกกก ลีซึงฮวานอ่า....เง้ออออออ

ส่วนซีวอน ประทับใจอยู่ฉากเดียว ฉากที่ระทวยที่กระจก ฮ่าๆ
เห็นแล้วฮาดี....เสี่ยวได้อีกอ่ะ ชเวซีวอน กร๊ากกกกกก

เสร็จแล้วก็ตามพี่ซึงออกไปที่สยาม...พี่ซึงอยู่หน้าร้านชิคคลับ
หันมาบ้ายบายให้เราที่ร้านดอกหญ้า เออ เอาวิญญาณกรูไปเลย
ผู้ชายอะไรวะ โคตรอ่อย แง่ม ๆ แต่ไม่อยากพูดถึงมากเท่าไหร่เลยอ่ะ

เรารู้สึกแย่ เพราะตอนที่เราเคยตามเค้าที่เซ็นทรัลลาดพร้าวไม่ใช่แบบนี้
ครั้งนี้แบบทุกคน เดินเข้าระยะประชิด ถือกล้องเดินตามถ่าย
นิดนึงเหอะ เค้าไม่ใช่ดารานะ - -* เรากลัวเค้ารำคาญไม่ใช่อะไรหรอก
เพราะที่เราเคยตาม เราปล่อยเค้าสุด ๆ อ่ะ แต่เค้าก็หันมาเล่นให้สุดๆ

แต่คิดว่าอีกหน่อยพี่ซึงคงเข้าใจเอง - -* แต่เอาเป็นว่า...ที่สยาม
ซึงฮวานน่ารักไม่ไหวแล้วล่ะกัน ฮ่าๆๆๆ อ่อยยยไปไหนคะออปป้า

เสร็จแล้วเราก็กลับไปรอวอนที่โรงแรมเหมือนเดิม....และก็ตามมัน
กลับไปที่พารากอน -- --* เพื่ออะไรอ่ะซีวอน บอกเค้าที...เหอะๆๆ

กินอยู่นานมากกกกก ซีวอนฉ่อยอ่ะ พอกลางคืนเริ่มดึกทีไร
ความฉ่อยยิ่งปรากฏ ไอ้ผู้ชายคนนี้ ชิชิ เหอะๆๆๆ

เสร็จแล้วก็ตามไปสุวรรณภูมิอ่ะ...ด้วยความที่ว่าเราใส่ชุดนศ.
กระโปรงแคบไง พี่การ์ดให้นั่งตูดติดพื้น เราไม่สามารถจริงๆง่ะ
แต่แบบ...เป็นพวกที่พี่เค้ามองหน้าแล้วเชื่อถือได้อ่ะว่าไม่เข้าไปอ่ะ
เราก็เลยแค่คุกเข่า แต่เจ็บหัวเข่าโคตรรรอ่ะ ฮึกกกกกกก

พอซีวอนเดินออกมา มีเด็กม.ต้นเป็นกลุ่มที่ติดรถตู้ เข้าไปกรูทันที
เห็นแล้วเค้ากับเหลียนมองหน้ากันเลยอ่ะ ว่าแบบ...อะไรวะ
พี่การ์ดก็เลยกั้นซีวอนแบบเต็มรูปแบบทันที แต่....แต่....

พอมาถึงหน้าเรา....ซีวอนมันเอามือผลักการ์ดแล้วก็แหวกตัวออกมา
เดินเข้ามาจับมือเราเว้ยยยยยยย O_o โอ้วจอร์จจจ เราตกใจมากมายอ่ะ
มันแหวกการ์ดออกมาเลยนะ เดินตรงเข้ามา โอ้ว ชเวซีวอนนนนน
แล้วไม่ได้จับธรรมดา จับแบบลูบไล้ ไอ้น่าเกลียด *-*

มือซีวอนนุ่มกว่าคยูฮยอนเย้อออ ฮ่าๆๆๆ ไม่น่าเชื่อว่าตีกลอง
แสดงว่าดูแลมือตัวเองดีมากอ่ะ ไม่ด้านเลยอ่ะตรงฝ่ามือ ฮ่าๆๆๆ
แต่ถึงนิ่มยังไง เราก็ว่ามือเรานิ่มกว่า ฮ่าๆๆๆ เพราะมันแอบสากนิดนึง

แต่เราก็ยังช๊อคค้างได้อีกอ่ะ เป็นใครใครก็ช๊อควะ....
ลองคิดดู เพราะเราแค่นั่งคุกเข่าเฉย ๆ ชื่อมันก็ไม่ได้เรียกเหอะ - -
แต่ก็ช๊อคนานไม่ได้ รีบวิ่งกลับเข้าไปข้างในที่อีกประตูนึง
ทันได้บ้ายบายนิดนึง แต่แล้วมันก็นั่งเล่นตรงโซฟาอีก

ตอนนั้นแบบดึกมากแล้ว เข้าไปเห้อออ อยากกลับบ้านนน
พี่ซึงยังน่ารักได้อีกอ่ะ เอิ้กกกกกก แต่เวลาซีวอนอยู่ทีไร...
พี่ซึงเก็กขรึมทุกทีเลย เห้ออออ ไม่อ่อยล่ะ....แง๊ๆๆๆๆๆ

จบแล้ว....เหนื่อยมาก จริง ๆ จะบอกว่าครั้งนี้ประทับใจมาก
ประทับใจทุกคน ทั้งซึงฮวาน ซีวอน ทีมงานและการ์ดทุกคน
คราวนี้ไม่ได้ถ่ายรูปซักเท่าไหร่ ได้ถ่ายแค่ตอนเจ๊ง้อเองอ่า




ลีซึงฮวานนน คุณผู้จัดการมีออร่า อ่าๆๆๆ



ลักยิ้มซีวอนกระแทกกล้องดีป่ะหล่ะ ฮ่าๆๆๆ


เนี่ยแหล่ะเอาไปแค่นี้ขี้เกียจแคปอ่า...กล้องเค้าไม่ได้ซูมนะ
ใกล้ป่ะหล่ะ ฮ่าๆๆๆ ใกล้จนตัวเองยังตกใจเลย ฮ่าๆๆๆๆ





ยังไงก้ขอบคุณทุกคนสำหรับทริปนี้....
เป๋า ฝ้าย เหลียน พี่โป้ พี่น้อง เจ๊ปู เจ๊เฟิร์น น้องปูน และอื่นๆ
ฮ่าๆๆๆ ทริปนี้คนเยอะแยะมากมาย ขอบคุณทุกคนนน
และขอบคุณทุกอย่างมากมาย ขอบคุณณณณณ






- คิดถึงเน๊อะ กลับมาอีกไว ๆ นะ
- พาเพื่อนมาด้วย ฮ่าๆๆๆๆ
- I Love SUJU