『Ever Lasting Love』::★조규현 and 이동해★

Korea's Trip#01


ทำไมช่วงนี้แลเซ็งๆ เซ็งๆ และเซ็งๆ เซ็งค่อดดดดดดด  เป็นอะไรแว้? ไม่เข้าใจตัวเอง  อยากอัพเรื่องที่เกาหลีนะ อัพคร่าวๆ เลยแล้วกัน ดีเทลค่อยไปเจาะกันอีกทีเอนทรี่หน้า ฮ่าๆๆๆ







ย้อนความไปที่เอนทรี่ วอนด๊องที่ไทย  เราบินตามทั้งคู่ไปเกาหลี...และพอถึงสนามบิน...เราก็เดินเบียดๆ กับทงเฮตรงที่เค้าให้ยื่นใบตรวจสุขภาพ  ทงเฮขวางทางเรามิดชิด = = เพราะทงเฮละเมอลืมเซ็นชื่อ พนักงานเลยบอกให้เราผ่านไปก่อน


JIBBY :: "Excuse me?"
DH :: "Oh~ Sorry~" พร้อมขยับตูดให้นิดหน่อย


คือทงเฮคะ...ทางมันแคบเว้ย = = ขยับให้แค่นั้นเลยต้องเบียดเสียดกับทงเฮในทางที่แสนแคบ  เราพยายามเบี่ยงหลบทงเฮแล้ว...แต่มันแคบเหลือเกินเลยได้วัดขนาดตัวกับทงเฮ  ซึ่งทำให้ทราบได้ว่าตัวเราสูงเกือบเท่ากันเลยว่ะทงเฮ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ 

พอเราหลุดมาเราก็เดินตามหลังซีวอนมาเรื่อยๆ โดยมีทงเฮและซึงฮวานตามหลังเราอีกที -*- ตลกเหอะ ไปขวางขบวนเค้าเฉย  พอซีวอนหันมาเห็นเรากับเหลียนก็สะดุ้งตกใจกันเลยทีเดียว(เรามีคดีกันเยอะ)  แล้วด้วยความที่ว่าช่องเช็คพาสปอร์ตของคนต่างชาติคนแน่น  เค้าเลยโบกๆ ให้เราไปเช็คของคนเกาหลี  ข้างซีวอนพอดีเลย~ โฮ

จำได้ว่าพอซีวอนมันผ่านไป  พนักงานก็บอก "ชเวซีวอนๆๆๆ ซูพอจูนีออ(ซุปเปอร์จูเนียร์)" ชี้โบ้ชี้เบ้ใหญ่เลย พนักงานเป็นผู้ชายแก่ๆ นะคะ ฮ่าๆๆๆ แต่ตอนนี้อีทงเฮหายไปจากสายตาแล้ว หาไม่เจอนั่นเอง = ='

พอเช็คพาสปอร์ตไรเสร็จ เรากับเหลียนก็ไปเอากระเป๋า  เอาล่ะกำลังจะออกไปแตะแผ่นดินเกาหลีแล้วนะ ฮ่าๆๆๆ ครั้งแรกเลย...ทั้งคู่ด้วย ตอนนั้นยังคิดกันอยู่เลย กรูจะอยู่รอดไหมวะ ยี่สิบเอ็ดวัน = = เราเริ่มต้นกันด้วยความประหยัดที่บัสลีมูซีน เสียกันไปคนล่ะ 9000 วอน ถึงที่หมาย  จะโบกแท็กซี่ไปที่พัก  ลุงคนขับดันหวังดีบอกว่าที่พักเดินไปถึงได้....เดินเถอะ


O_o พระเจ้าช่วยกล้วยทอด! กระเป๋าเดินทางสองใบนะลุง TToTT


แต่สุดท้ายเราเดินกันจริงๆ นะ แต่มีผู้ชายเกาหลีใจดีสองคนช่วยเราแบก เวรี่ คัมซาจริงๆ ไปถึงที่พักอยากจะเป็นลม นี่กรูเดินขึ้นเขามาได้ไง ฮ่าๆๆๆ (พร้อมกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ โน๊ตบุ๊ค และบลาๆๆ) ไปถึงโทรบอกชานมีว่ามาถึงเกาหลีเรียบร้อยแล้ว จัดข้าวจัดของไปเดินหาอะไรกิน และหลงมยองดง = =' เดินกลับมาด้วยความเหนื่อยอ่อน และหลับรอชานมีมารับไปเที่ยว ฮ่าๆๆ

อาหารเกาหลีมื้อแรกที่ได้แตะ  คือพูลโกกิ  พูลโกกิแบบเกาหลี...เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปไว้  มันไม่เหมือนที่ย่างๆ ที่ไทยนะ เป็นคล้ายๆเอ็มเคเลยเหอะ เอออธิบายไม่ถูกแต่ประทับใจ ฮ่าๆๆ หลังจากนั้นชานมีก็พาไปตึก 63 ชมทัศนียภาพกันชม.กว่า ก็ให้ชีพาไปคิสเดอะเรดิโอ  แต่วันนั้นหนาวมาก และเสื้อผ้าไม่พร้อม เกรงใจชานมี บลาๆๆ เลยรีบกลับไม่รอพ่อสองหนุ่มออกมา

วันถัดมาชานมีพาไปช๊อปปิ้ง หลายที่มากมาย...แล้วชีก็ต้องแยกกลับเพราะชีเตรียมตัวกลับไทย  คราวนี้แหล่ะ ใช้ชีวิตกันตามลำพังสุดๆ แล้ว TT^TT วันนั้นก็ไปดูคิส รอคิสจบส่งหนุ่มๆ กลับบ้าน  ตอนนั้นต้องยอมรับว่าไม่มีสกิลการตามดาราที่เกาหลีเลยแม้แต่น้อย ก๊ากกก ส่งเค้าเสร็จก็กลับบ้านนอน







วันถัดไป  จำได้ว่าหลับ...หลับและหลับ  ตื่นมาอีกทีคือเย็นเลย บลาๆ ออกไปซองมินเรดิโอ ต้องขอบคุณพี่ก้อยที่ช่วยอธิบายทางให้แม้พี่ก้อยจะอยู่ที่ไทย ฮ่าๆๆ ไปถึงได้เจอซองมินกับซันนี่ระยะประชิดดี  และมีภารกิจต้องเอาของน้องแพรวให้ซองมิน...และแล้วโชคก็เข้าข้าง ซองมินมาเข้าห้องน้ำ ฮ่าๆๆๆ


JiBBY :: "Oppa~~Oppa"
SM :: "!@#$%^&" ไม่รู้จริงๆ ว่าซองมินพูดอะไร โดนรัวเกาหลีใส่  เพิ่งมารู้ทีหลังว่าซองมินบอกว่า ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน ฮ่าๆๆๆ


พอออกมาซองมินก็รับของไปตามระเบียบ  ยิ้มให้ขอบคุณ โอเคบ๊ายบายซองมิน = = แล้วก็มารู้จากน้องแพรวว่าในไม่กี่วันต่อมซองมินก็เอาเสื้อตัวที่ให้ไปใส่  ดีใจแทนด้วยนะจ๊ะ~~~


วันถัดๆ มาต้องบอกว่าเราจำไม่ได้แล้วอ่ะ คือมันผสมๆ กันไปหมดเลย = = เล่าที่เป็นช๊อตเด็ดๆ แล้วกันเนอะ ฮ่าๆๆ ไปเอสเอ็ม วันนั้นโชคดีมากเพราะเจอครบ 13 คนเลย แถมวงอื่นให้ด้วยอีกต่างหาก  ตอนไปถึงซูยองเดินออกมาน่าจะเป็นกับแม่นะ เห็นเค้าหยุดคุยกับแฟนคลับนิดหน่อย ไอ้เราก็มอง ผู้หญิงคนนี้หน้าคุ้นๆ ว่ะ ฮ่าๆๆ แต่ก็ยังนึกไม่ออก


เธอคือซูยอง = ='


รอไปซักพัก รถบริษัทมาจอด มีรยออุค ซองมิน เยซอง ลงมากันสามคน...ซองมินลั่นล๊ากับที่คาดผมสีฟ้ามากๆ อันนี้เรามีภาพประกอบด้วย แอบถ่ายมา ฮ่าๆๆ เค้าไม่ให้ถ่ายหรอก แต่แอบๆ ก๊ากกกกกกกก ซักพักเอสเจมันก็ทะยอยกันมาเยอะแยะ จำไม่ได้อ่ะ ฮ่าๆๆๆ แต่คยูอ่ะ ... เง่อะ ได้เจอเร็วมากจนตกใจ เพราะไม่คิดว่าเพิ่งมาเกาหลีแป๊บเดียวจะได้เจอ โจคยูฮยอนซะแล้ว ฮ่าๆๆๆ


คิดถึงโจคยูมากเลยเหอะ >.<~~~~~~~~~


คนอื่นโนโมเม้นท์ แทบไม่ได้จำเลย คยูคนเดียวสติมันหลุด ฮ่าๆๆ แล้วคือเจอใกล้ด้วยไง....ตกใจกับการจอดรถของผู้ชายคนนี้ กรูกลัวเหอะ = =' รู้แต่ซีวอนมองหน้าแบบ...มันมาแล้วไง มันมาแล้ว ฮ่าๆๆ อารมณ์นี้เลย กร๊ากกกก อ้อ มีโมเม้นท์กับคังอิน หันมายิ้มกัดปากให้โอนลี่เรากับเหลียน ตายค่ะ เพ้อหมี >.<~~~~~~~~~~

แต่วันนั้นอากาศหนาวมาก มีโมเม้นท์กับผู้ชายอีกคนคือ คิมคิบอม หันมายิ้มแก้มแตกให้ตาย...ละลายคาที่ ส่วนโจคยู โมเม้นท์ของคยูฮยอนนั้นมัน เอิ่ม....มันดีหรือไม่ดีวะ ฮ่าๆๆๆ ไม่รู้ แต่...มันก็ฮาดี แต่มันก็...โว้ว เล่าไม่ถูก หลังไมค์นะเพื่อนๆ ไม่อยากเป็นเน็ตไอดอล ก๊ากกกกก ส่วนโมเม้นท์กับอีทงเฮ ได้แต่เดินไปและเดินมา = =' ปลาน้อยเอ้ย!!

คิมฮีชอล...ครั้งแรกที่เห็นคิมฮีชอล...สิ่งแรกที่มองคือหนวดหายไปแล้ว ฮ่าๆๆ ฮีชอลมาในกางเกงเดปสีแดง เริ่ดค่ะ!! เจ๊เริ่ดที่สุดแล้ว แต่ออร่าความแมนกระจายจนกรูอยากตาย ฮ่าๆๆ เอาเป็นว่าวันนั้นเจอครบสิบสามคนอ่ะ แถมเมเนเจอร์สุดหล่ออีซึงฮวานด้วย ฮ่าๆๆๆๆ







เรียบเรียงไม่ถูกแล้ว  เล่าเฉพาะโมเม้นท์ที่ประทับใจแล้วกันนะ ฮ่าๆๆ ต้องบอกว่าทริปนี้ที่ว่าจะได้ไปเที่ยวกลับไม่ได้เที่ยวเลย อินี่ตามดารากันลูกเดียว ฮ่าๆๆๆ เจอกันจนฮยอกแจเกลียดขี้หน้ากันเลยทีเดียว จากที่ว่าจะไป 21 วัน กลายเป็น 24 วันเสียอย่างนั้น และ 24 วันนั้นเราก็เจอเอสเจทุกวันเลยจริงๆ = = เราต้องบอกก่อนว่าเราไม่มีสกิลเกาหลีเลย ลำบากอย่างเย็นเป็นอย่างมาก โฮกกกก

แต่ต้องบอกว่าโชคดีที่ได้เจอเพื่อนอย่างจินเจอร์ ชีเป็นคนดีมาก รักชี...เจอกันจะกอดๆๆๆ >.< ถ้าไม่ได้จินเจอร์ เราคงไม่ได้เจอเอสเจเยอะขนาดนี้  ขอบคุณสำหรับความหวังดีกับเราในหลายๆ เรื่อง เวลาเป็นห่วงเราเราซึ้งใจมากจริงๆ >.<

เราไปดูอินกิกาโยเทปที่ซีวอนไปเป็น MC ต้องขอบคุณไร้ยางทุกๆ คนที่หาทางไปสตูอินกิให้  ขอบคุณเฮดแฟนคลับมูนยูนจี ที่จ่ายค่าแท็กซี่ไปสตูให้เรา >.< เจอแต่คนดีๆ เนอะเรา ฮ่าๆๆ ขอบคุณพนักงานเอสบีเอสที่มาเมื่อยปากเถียงกับกรู ฮ่าๆๆ ขอบคุณชเวซีวอนที่มองกันแล้วทำหน้ากระตุก เสร่อได้ใจค่ะ!







จำไม่ได้ล่ะ....ความทรงจำเลือนลางแระอ่า เราแบ่งพาร์ทดีกว่า คือเอสเจสำหรับเราที่เกาหลีมันเยอะโฮกไง ฮ่าๆๆๆ เล่าดงบังก่อนดีไหม? ฮ่าๆๆๆ เอาทบชก. ก่อนล่ะกัน มันสั้นๆ เราคัทเรื่องเอสเจไว้ตอนที่ SJM ไปจีนล่ะกันเนาะ SJM ไปจีนวันจันทร์ที่ 27 เราจำได้ดีมาก เพราะว่ายูริบอกเราว่า เค้าจะไปจีนนะ ด้วยความที่เราคิดว่า เดี่ยวมี Power Concert   เดี่ยวก็กลับมาครบ ไม่ต้องไปส่งหรอก

ที่ไหนได้....คือพอวันที่ 27 หลังจาก SJM ไปจีน จินเจอร์โทรมาบอกว่า ชีจะไปจีนนะ เพราะSJM จะไม่กลับมาอีกเป็นเวลานานมาก แล้วก็นานจรีงๆ เดือนนึงเลย ฮือออออ จำได้ว่าวันนั้นยืนหันหลังให้ตู้คิสเลย หดหู่มาก แบบกรูมาเกาหลีทำไมวะ? TToTT เมนกรูไปจีนหมดเลย แต่ก็เอาเหอะ อยู่ไปให้รู้ลู่ทาง สู้เค้า~~







โอเค สต๊อป เอสเจที่ตรงนี้  เดี่ยวกลับมาโม้ต่อสำหรับเมมเบอร์ที่เหลือในเกาหลี  มาเข้าเรื่องทบชก.กัน  ต้องบอกว่าเราไม่ได้ชอบหรือเกลียดดงบังน้า~ เราไปตามเพราะเราตามๆ เหลียนไป ฮ่าๆๆๆ ตามดงบัง...สนุกดี ค่อยรู้สึกเหมือนตามหน่อย = =' เริ่มต้นกันด้วยความเทพของยูโนวและจุนซู  มันวิ่งหนีแฟนคลับเว้ย~~ เออ เท่ห์ดี ฮ่าๆๆๆๆ

เสร็จแล้วมันไปผับไรกันไม่รู้  เราเลยได้เข้าไปนั่งด้วย ผับหรูๆ อ่ะ พนักงานหล่อมากกกกกกก คุ้มมม~~~ แต่เราไม่ได้เห็นยูโนวกับจุนซูนะ ฮ่าๆๆๆ ตามต่อไปเรื่อยๆ มันไปจบที่ร้านเนื้อย่างกัน  อันนี้ต้องบอกว่าอับอายตัวเองมากว่ะค่ะ ติดเกือบทุกแคมที่ปล่อยลงบอร์ดเกาหลี TT^TT วันนั้นไม่น่าเสร่อใส่เสื้อเด่นไง = =

เราผู้หวังดีเพราะไม่ได้ชอบ ทบชก. ให้ทุกคนได้หันหน้ามองทบชก. และเราก็นั่งซดซุปสาหร่ายฟรีที่โคตรอร่อยและอยากได้กลับบ้าน  แต่งแม่งเจือกฟรี T^T นั่งกินไปซักพักใหญ่ๆ ยุนโฮเดินเข้าเดินออกคุยโทรศัพท์เป็นว่าเล่น ตอนแรกชางมินนั่งอยู่ด้วย แต่อุ้มน้องหมาหายไปกับกลีบเมฆ(ป.ล. ชางมินโคตรรรรรรรร หล่อเลย >.<) มิกกี้ยูชอน กับยุนโฮตอนนี้กำลังเมาได้ที่ เมากมายเมามากจริงๆ

หยางทิงจะไปเข้าห้องน้ำ หรืออะไรก็ไม่รู้  เราผู้ซึ่งนั่งขวางทางเค้าก็เลยลุกขึ้น  เราชุลมุนกันซักพัก เพราะโต๊ะข้างๆ ทำโซจูแตก แล้วก็ยิ่งชุลมุนมากไปกว่านั้นอีก  ก็เพราะปาร์คยูชอนเดินตรงดิ่งมา  เดินๆๆๆ มาจนถึงเรา  ใช้ปลายนิ้วสะกิดไหล่เราเล็กน้อยพอรู้สึกได้  หันไปมอง โฮกกกกกก ปาร์คยูชอนนนนนน เมาแบบหน้าเยิ้ม  พร้อมหัวเราะให้แบบคนเมา


แล้วเมิงสะกิดกรูทำไมแว้???!!!!


ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจปาร์คยูชอน = = รู้แต่ตอนนั้นโอรีนคุยกับยูชอน แล้วยูชอนก็บอกว่า "หนี่ห่าว" กลับมาให้  เออ...แสดงว่ายังมีสติ แต่ที่สะกิดกรูนี่คืออะไรคะปาร์คคะ = = พอมันกลับมาก็ยังได้เห็นปาร์คยูชอนในระยะประชิดอีก  จนปาร์คกับยุนเลิกกิน กลับบ้านๆ เมเนเจอร์โบกแท็กซี่ให้  เราเราไปติดไฟแดงข้างกันพอดี  เรายื่นหน้าไป ปาร์คเห็นสะกิดยุน หัวเราะ -*- หัวเราะไรกรูแว้?

เสร็จปุ๊บไปถึงบ้านดงบัง โอรีนบอกให้เราสวัสดีค่ะให้ยุนโฮเป็นภาษาไทย  โอเคไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วชีวิตนี้กะไม่เจอยุนโฮอีกแล้วก็เลยพูดไป  ตอนแรกเหมือนจะเดินผ่านไปแล้ว  แต่ก็หันมาโค้งขอบคุณให้  แสดงว่าก็ยังมีสตินี่หว่าชองยุนโฮ ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกก

วีรกรรมเด็ดๆ เรากับทบชก.มีเยอะ  แต่บางเรื่องไม่สมควรเล่าเพราะเป็นเรื่องไม่ดีเท่าไหร่  เล่าแต่เรื่องดีๆ แล้วกันเนอะ ฮ่าๆๆ วันสุดท้ายที่เราคิดว่าเราจะกลับไทย  เราเจอยุนโฮ  จากตอนแรกที่คิดว่าจะไม่ได้เจอกันแล้ว...แต่กลับต้องมาเจอกันอีก  และในสภาพที่ยุนโฮสติครบถ้วน กรูอยากตาย TToTT

ยุนโฮไปเดินเล่นริมแม่น้ำกับเพื่อนฝูง  เพื่อนยุนโฮหล่อลากไส้มากแต่พูดภาษาอังกฤษไม่เป็นเลย = = พี่แกไม่กระดิกเลยซักนิด อยากร้องไห้  มันเลยทำให้ต้องเป็นหน้าที่ของคุณชองที่ต้องเดินมาคุยกับเราเอง ฮ่าๆๆๆๆ


YH :: "Can you speak English?"
JiBBY & PeiLian :: "Yes" , "Yes,I can"
YH :: "Where are you come from?"
JiBBY :: "Thailand"
YH :: "OH~~~"


ตอนนี้ต้องบอกว่าเพื่อนคุณชองน่ารักมาก มีการกระซิบถามว่าแทกุกๆๆ? น่ารักเนอะ >.< วันนั้นเวลาประมาณตีสามแล้ว ยุนจะกลับบ้านนอนแล้วยุนก็เลยเดินมาคุยกับพวกเรา หลังจากยอมให้เดินตามกันมาร่วมหลายชม. ฮ่าๆๆๆๆๆ อันนี้จะเป็นบทสนทนาย่อๆ นะ เพราะเราก็จำไม่ได้แล้วเราจำได้แต่ว่า ยุนบอกว่า ไม่ต้องตามแล้ว แล้วเหลียนก็บอกว่า ไม่ตามแล้ว โรงแรมอยู่แถวนี้ ยุนมันก็บอกโอเคๆ แล้วอยู่ดีๆ ก็โพล่งออกมาคำนึง


YH :: "Cold"


คือจะบอกว่าตอนนั้นเราเข้าใจนะ ฮ่าๆๆๆ เข้าใจว่ายุนบอกว่าหนาว  แต่เหลียนกับเจงงงมาก เลิ่กลั่กกันเลยทีเดียว  ยุนโฮเลยเสียเซลฟ์ค่ะ รีบเปลี่ยนคำพูดและกระชับเสื้อเข้าหากันทันที


YH :: "Colth?"

ชองยุนโฮคะ โคลด์อ่ะถูกแล้วเว้ย = =


หลังจากแกล้งดาราให้เสียเซลฟ์กันไปแล้ว  เราก็ได้เดินกลับโรงแรมโดยมีหนุ่มหน้าตาดีสองคนคือชองยุนโฮกับเพื่อนยุนเดินมาส่งถึงทางม้าลาย(จริงๆแค่เดินมาพร้อมกัน  เราจะเหมาเอาว่าเค้ามาส่ง ก๊ากกกก) ด้วยความที่ไฟเขียวกระพริบแล้ว เราเลยรีบวิ่งกันเพราะเกรงว่ารถจะชน ซึ่งจริงๆ แล้วไม่มีรถซักคัน ตอนนั้นตีสามแล้วไง ฮ่าๆๆๆ

จำได้ว่าพ่อจิ๊กโก๋หน้าซอยชองยุนโฮตะโกนแซวมาเป็นภาษาอังกฤษ จับใจความไม่ได้ ให้หันไปมองกรูก็เขินเกินไป ห่า...ผู้ชายตั้งหลายคน แถมเพื่อนยุนยังหล่อมากอีกต่างหาก จำได้แต่คำสุดท้ายที่ยุนโฮตะโกนมาเสียงดังฟังชัด "บ๋ายบายยย"  ย่ะ บ๊ายบายลาก่อนเลยแหล่ะยุนโฮ = ='

เนี่ยแหล่ะ หมดแล้ว...กับทบชก. ยุนเป็นคนสุดท้ายในดงบังที่ได้เจอที่เกาหลี  เล่นเอาเจงเพ้อยุนไปเลย แต่...เรามัน...เอิ่ม...ไม่ชอบยุนโฮ ฮ่าๆๆๆ ทำยังไงก็ไม่ได้ชอบมากขึ้นเลย ก๊ากกกกกกกก







ดูรูปที่เกาหลีและรูปที่เกี่ยวกับเอนทรี่นี้กัน >.<




ชื่อเจ้าของรถก็ตามที่เขียนแปะไว้เลย เริ่ดใช่ไหม รถซีวอนสวยเนอะ TToTT




หน้าชุนจิ  ระหว่างรอซองมินออกมา  จะบอกว่าแฟนคลับน่ารักมาก คอยกดลิฟท์ให้มิน








รูปของเอสเจที่บริษัท  ชื่อตามคนนั่นแหล่ะ ฮ่าๆๆๆ เล็กหน่อยแต่ก็เห็นนะ >.<






ตึกอินกิและบัตรเข้าดูอินกิ ฮ่าๆๆ เทปแห่งความทรงจำกับชเวซีวอน ก๊ากกก




รถของฮยอกแจ  มันอุ่นมากเลยแหล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ (แค่ยืนมือเข้าไปเฉยๆ นะ = =)




รถของชเวซีวอน สวยอ่ะ อยากได้ งึ่ดๆๆๆ (จะเอาเงินที่ไหนซื้อวะ? ฮ่าๆๆๆๆ)




ปิดท้ายกันด้วยสองหนุ่มสุดหล่อ(?) จาก ทบชก. ฮ่าๆๆๆๆ ยูชอนกับยุนโฮ ณ ร้านเนื้อย่าง


เอาล่ะ...ใครอ่านจบบ้าง? เราจะให้รางวัล ฮ่าๆๆๆ มันยาวมากเลย ขอบคุณนะคะที่อ่าน ตอนยุนโฮนี่เหลือเชื่อดีจริงๆ ทุกวันนี้ยังคิดอยู่เลยว่าฝันหรือเปล่า? แต่วันนั้นมันตรานตรึงมาก คือเราตราตรึงหนวดยุนโฮ ฮ่าๆๆ พูดๆ ไปแล้วหนวดก็ขยับได้ ตลกอ่ะ ขำๆ แต่ไม่กล้าหัวเราะต่อหน้ายุน  เรื่องเอสเจไว้ต่อเอนทรี่หน้าแล้วกันนะคะ >.<~~ เวรี่คัมซา~~~










- มีคนจีนย้ายมาอยู่ชั้นเดียวกับเรา เคะน่ารักมากกกเลย >.<
- ในเซ็คอิ้งมีคนจีนหน้าเหมือนโจวมี่ TToTT
- กรูเป็นอะไรกับคนจีนเนี่ย? ฮ่าๆๆๆ
- เพื่อนโจอยู่อพาร์ทเม้นต์เดียวกับเราอ่ะ ฮึก TToTT